APA 7 po polsku: jak cytować APA w pracy magisterskiej, z przykładami
Cytowanie APA 7 po polsku opiera się na odsyłaczu w tekście (nazwisko, rok, przy cytacie dosłownym także strona) i na bibliografii na końcu pracy. W polskiej adaptacji dwóch autorów łączysz spójnikiem „i” zamiast „&”, a przy trzech i więcej podajesz pierwszego z „i in.”1. Poniżej każda reguła z przykładem; przykłady są wymyślone i nie odsyłają do prawdziwych publikacji.
Podstawą jest polska adaptacja reguł APA 7 autorstwa Skiminy, Harasimczuk i Cieciucha (Liberi Libri, 2022), napisana dla tekstów psychologicznych2. Gdzie inne źródła mówią co innego, wskazuję to wprost.
Jak cytować APA w tekście: jeden autor
Podajesz nazwisko i rok. Odsyłacz może stać w nawiasie albo być częścią zdania.
Przykład: Jeden z badaczy wykazał, że zjawisko zależy od wieku (Kowalska, 2019). Kowalska (2019) wykazała, że zjawisko zależy od wieku.
Jak zapisać dwóch autorów: „i” czy „&”?
Według adaptacji w polskim tekście za każdym razem podajesz oba nazwiska, oddzielone spójnikiem „i”. Oryginalne reguły APA 7 używają „and” w zdaniu i „&” w nawiasie, ale adaptacja zaleca jednolite „i” w obu miejscach, bo w polszczyźnie symbolu „&” się nie stosuje3.
Przykład: Nowak i Wrona (2020) opisali tę zależność. Zależność opisano już wcześniej (Nowak i Wrona, 2020).
Tu zwyczaje się rozchodzą. Wymogi edycyjne jednego z wydawnictw, opublikowane na stronie uczelni, podają dla dwóch autorów zapis z „&”: (Kowalski & Nowak, 2012)4. Jeśli wydział nie mówi nic, trzymaj się jednej wersji w całej pracy. Jeśli mówi, rozstrzygają wytyczne wydziału, nie ten tekst.
Jak zapisać trzech i więcej autorów: „i in.”
Od trzech autorów podajesz tylko pierwszego, skrót „i in.” (z kropką) i rok. Adaptacja zaznacza, że w APA 7 robisz to już od pierwszego cytowania, inaczej niż w APA 65. W nawiasie przed rokiem stawiasz przecinek.
Przykład: Wrona i in. (2021) przebadali trzy grupy. Wyniki były zbieżne (Wrona i in., 2021).
Jeśli po skróceniu dwie różne prace dałyby ten sam zapis, adaptacja każe dodawać nazwiska kolejnych autorów, aż da się je odróżnić6.
Jak podać numer strony przy cytacie dosłownym?
Cytat dosłowny idzie w cudzysłowie, a po nim w nawiasie podajesz autora, rok i stronę ze skrótem „s.”.
Przykład: Zdaniem autorki „zjawisko pojawia się w każdej badanej grupie” (Kowalska, 2019, s. 33).
Jeśli tekst nie ma numerów stron, adaptacja każe podać numer akapitu, na przykład (Nowak, 2020, akapit 3)7. Pamiętaj o stronie czasopisma, nie pliku; tę pułapkę opisaliśmy w tekście o sprawdzaniu przypisów z AI.
Cytat krótszy niż 40 słów włączasz w tekst, w cudzysłowie. Cytat o długości 40 słów lub więcej wydzielasz do osobnego, wciętego bloku, bez cudzysłowu; odsyłacz ze stroną stawiasz wtedy na końcu bloku, za ostatnim znakiem interpunkcyjnym. Gdy autora wymieniasz już w zdaniu wprowadzającym, po cytacie zostaje sam numer strony: Kwiatkowski (2017) zauważył, że „tekst cytowany” (s. 27)8.
Jak połączyć kilka prac w jednym nawiasie?
Prace różnych autorów w jednym nawiasie porządkujesz alfabetycznie według pierwszego nazwiska i oddzielasz średnikiem. Kilka prac tego samego autora ustawiasz rosnąco według roku, a nazwisko podajesz raz9.
Przykład: Zależność jest niejednoznaczna (Kowalska, 2018; Nowak i Wrona, 2020). Badania nad nią trwają (Wrona, 2017, 2019).
Jeśli ten sam autor ma dwie prace z jednego roku, dopisujesz litery bez spacji: 2020a, 2020b. Litery przydzielasz według kolejności w bibliografii, a nie według kolejności cytowania. Adaptacja opisuje też „zob. też:” przed mniej ważnymi pracami, które mają być uporządkowane alfabetycznie9.
Jak powtarzać odsyłacz w tym samym akapicie?
Jeśli w pierwszym odsyłaczu akapitu nazwisko i rok stoją w nawiasie, przy następnym pojawieniu się nazwiska tej samej publikacji poza nawiasem wpisujesz rok w nawiasie10.
Przykład: Istotną rolę może odgrywać zmęczenie (Nowak i Wrona, 2020). Nowak i Wrona (2020) twierdzą wręcz, że jest ono decydujące.
Jeżeli w akapicie cytujesz więcej niż jedną pracę tego samego autora, rok podajesz w każdym odsyłaczu, niezależnie od tego, czy nazwisko stoi w zdaniu, czy w nawiasie10.
Jak wygląda bibliografia w APA 7?
Na końcu pracy dajesz bibliografię: adaptacja wymaga zapisu w niej dla każdej opublikowanej pracy cytowanej w tekście11. Poniżej wzory z adaptacji na zmyślonych danych12.
Artykuł w czasopiśmie (autor, rok, tytuł, czasopismo, tom i numer, strony, DOI):
Przykład: Nowak, B., Wrona, C. (2020). Pamięć robocza uczniów w zadaniach przykładowych. Przegląd Przykładowy, 14(2), 120-135.
https://doi.org/10.0000/przyklad
Książka:
Przykład: Kowalska, A. (2019). Badania nad zjawiskiem przykładowym. Wydawnictwo Przykładowe.
Rozdział w pracy zbiorowej (adaptacja zaleca dwukropek po „W”):
Przykład: Wrona, C. (2018). Rozdział o zjawisku. W: D. Zielińska (red.), Zjawiska przykładowe (s. 45-60). Wydawnictwo Przykładowe.
Trzech autorów zapisujesz według tego samego wzoru, wszystkich po przecinku: Kowalska, A., Nowak, B., Wrona, C. (2021). Reguły dla bardzo długich list autorów sprawdź w pełnej adaptacji albo w wytycznych wydziału.
Jak zapisać DOI?
DOI trafia na koniec pozycji w bibliografii, w formie linku: https://doi.org/ i numer12. Adaptacja pokazuje DOI także przy rozdziale w kolejnym wydaniu pracy zbiorowej. DOI bierzesz ze strony artykułu albo z pliku, nie z podpowiedzi modelu, który potrafi go wymyślić; pozycji bez DOI nie uzupełniasz zgadywanym numerem.
Jakie błędy w cytowaniu APA robi AI?
Model zna styl APA, więc zapis potrafi wyglądać poprawnie, a być błędny. Najczęściej trzeba pilnować czterech miejsc:
- Spójnik. Model może wstawić „&” albo „and”, choć w Twojej pracy obowiązuje „i”. Wpisz tę regułę do instrukcji projektu, o czym mówi pierwszy etap poradnika.
- Skrót „et al.” zamiast „i in.” w polskim tekście.
- Strona. Numer strony pliku zamiast numeru strony czasopisma. Przesunięcie ustalasz osobno dla każdego pliku, jak w tekście o przypisach z AI.
- DOI. Model potrafi dopisać numer, którego nie ma. DOI kopiujesz ze strony artykułu i kliknięciem sprawdzasz, czy prowadzi do tej pozycji.
Zasada ogólna: format ustala instrukcja projektu, a prawdziwość każdej pozycji ustalasz Ty, z otwartego pliku. Przed oddaniem pracy przejdź bibliografię jeszcze raz od góry do dołu z jedną listą pytań: czy każdy odsyłacz z tekstu ma pozycję na liście, czy każda pozycja z listy jest w tekście, czy rok w obu miejscach jest ten sam i czy żaden zapis nie zmienił się w połowie pracy. Taki przegląd zajmuje kwadrans i wyłapuje większość drobnych niezgodności, które promotor i tak zauważy.
Co z cytowaniem za innym źródłem?
Gdy oryginału nie masz, w tekście dajesz autora oryginału, rok i „za:” z źródłem, z którego korzystasz, a w bibliografii wpisujesz tylko to drugie13. Zasady, kiedy to wolno, rozbieramy w osobnym tekście o cytowaniu przez źródło wtórne.
Kiedy decydują wytyczne wydziału?
Zawsze, gdy wytyczne mówią coś innego niż adaptacja. Pokazaliśmy to na „i” i „&”, a podobnie bywa z innymi detalami zapisu; przykład z wydawnictwa wyżej jest dowodem, że nawet wśród wzorców opartych na APA 7 zapisy się różnią. Pierwszy etap poradnika pokazuje, jak zamienić takie wymagania w plik zasad, który model zna od pierwszej rozmowy. Kiedy styl przypisowy wygrywa z APA, opisuje tekst o przypisach dolnych.
Nie masz pewności, czy Twoja bibliografia trzyma styl w całej pracy? Na konsultacji pisemnej sprawdzimy ją pozycja po pozycji.
Przypisy
-
Ewa Skimina, Justyna Harasimczuk, Jan Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie naukowych tekstów psychologicznych w języku polskim na podstawie reguł APA 7, Wydawnictwo Liberi Libri 2022, cz. 2.1.2, s. 21-22 (numeracja części i stron według wersji PDF; serwis apa7.liberilibri.pl podaje te same reguły bez numerów, w dziale „Cytowania”), https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., wydawca, rok i DOI: https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 24 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.1.2, s. 21, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑
-
Opisy bibliograficzne w standardzie APA-7, w: Wymogi edycyjne Wydawnictwa PWE, dokument PDF, new-cms.upsl.edu.pl, https://new-cms.upsl.edu.pl/content/download/59514/file/Wymogi%20edycyjne%20Wydawnictwa%20PWE%20(takie%20same%20obowi%C4%85zuj%C4%85%20w%20przypadku%20monografii).pdf (dostęp: 24 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.1.2, s. 21, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.1.3, s. 23, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.2, s. 28, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.2, s. 28-29, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.1.4, s. 24-25, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑ ↑2
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.1.8, s. 27-28, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑ ↑2
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.1.6, s. 27, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 8.1, s. 80-82, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026). ↑ ↑2
-
Skimina, Harasimczuk, Cieciuch, Podstawowe standardy edytorskie..., cz. 2.1.5, s. 25-26, https://doi.org/10.47943/lib.9788363487560 (dostęp: 27 października 2026); zob. też APA Style, Secondary sources, apastyle.apa.org, https://apastyle.apa.org/style-grammar-guidelines/citations/secondary-sources (dostęp: 24 października 2026). ↑